Met de MIT R&D Samenwerkingsprojecten kun je tot € 350.000 subsidie krijgen voor innovatieve samenwerkingsprojecten. De subsidie dekt 35% van de kosten, als tegemoetkoming in het risico dat je loopt door het project aan te gaan. In de praktijk zien we dat mkb’ers met serieuze innovatieplannen vaak niet weten dat ze in aanmerking komen, of er (te laat) achterkomen dat hun plannen toch niet in aanmerking komen.
Daarom leggen we je in dit artikel uit wat de MIT R&D Samenwerkingsprojecten subsidie inhoudt, voor welke projecten de regeling bedoeld is en wat de meest voorkomende redenen zijn dat een project wel of niet past.
De MIT R&D subsidie voor samenwerkingsprojecten is een regeling van RVO voor mkb-bedrijven die samen met minimaal een andere mkb’er werken aan de ontwikkeling of vernieuwing van een product, productieproces of dienst. MIT staat voor Mkb-Innovatiestimulering regio en Topsectoren.
De regeling vergoedt 35% van de subsidiabele projectkosten. Afhankelijk van de omvang van het project loopt dat op tot maximaal € 200.000 bij een klein project of € 350.000 voor een groot project.
De subsidie kan ingezet worden voor echte R&D: industrieel onderzoek of experimentele ontwikkeling. Routinematige doorontwikkeling of uitrol van bestaande technologie valt er niet onder.
In 2026 kun je de MIT R&D Samenwerkingsprojecten aanvragen tussen 9 juni en 15 september. Het is een tender, wat inhoudt dat alle aanvragen na de sluitingsdatum worden beoordeeld op een viertal criteria. Wat deze zijn, lees je in ons artikel Zo financieer je een innovatief samenwerkingsproject als MKB’er.
Een project komt in aanmerking voor de MIT R&D subsidie wanneer het gericht is op het samen creëren van een product, proces of dienst dat nog niet bestaat, of nog niet werkt zoals gewenst. Belangrijk: je gaat dit samen met minimaal één andere mkb’er uitzoeken en bouwen.
Concreet betekent dit: twee bedrijven die samen onderzoeken of iets technisch haalbaar is, een prototype bouwen, een nieuwe architectuur testen, of een bestaand product fundamenteel vernieuwen. Het project moet aansluiten bij een van de Kennis- en Innovatieagenda’s (KIA’s) van de overheid, zoals gezondheid & zorg, energietransitie, sleuteltechnologieën of digitalisering.
In de tech- en softwarewereld gaat het vaak om projecten waarbij twee bedrijven samen een nieuw platform, een nieuwe module of een nieuwe technische aanpak ontwikkelen die voor beide partijen economische waarde heeft. De sleutel zit in dat laatste: beide partijen moeten er iets aan hebben, en beide partijen dragen de kosten en het risico.
De onderstaande voorbeelden zijn fictief, maar gebaseerd op het type projecten dat in de praktijk gehonoreerd worden binnen de MIT R&D Samenwerkingsprojecten.
Bedrijf A bouwt planningssoftware voor de zorgsector. Bedrijf B verzorgt data-integratie bij ziekenhuizen. Zij lopen beiden tegen hetzelfde probleem aan: bestaande softwaresystemen zijn te traag en te foutgevoelig voor real-time gebruik. Ze besluiten samen een nieuwe verwerkingslaag te ontwikkelen die voor beide producten de basis vormt voor hun verdere dienstverlening. Beide partijen leveren developers, beide partijen hebben intellectueel eigendom over het resultaat, en beide partijen profiteren commercieel als het werkt. Geweldig MIT R&D project.
Bedrijf A schrijft embedded software voor industriële machines. Bedrijf B bouwt die machines. Samen willen ze een nieuw type sensor-aanstuurmodule ontwikkelen. De hardware bestaat nog niet in de gewenste vorm, de software evenmin. Ze zijn allebei afhankelijk van elkaars expertise om tot een werkend prototype te komen. De ontwikkeling duurt naar verwachting anderhalf jaar en resulteert in een nieuw product dat beide partijen op de markt kunnen brengen. Ook dit past goed binnen de MIT R&D.
In beide gevallen is er sprake van een technische onzekerheid die beide partijen samen willen oplossen, een gedeeld belang bij de uitkomst, en een gezamenlijke investering in tijd en geld. Dat is precies de kern van wat de MIT R&D subsidieert.
Absoluut. De WBSO verlaagt de loonkosten van medewerkers die aan S&O-werkzaamheden werken via een fiscale regeling. De MIT R&D vergoedt (een deel van) de projectkosten direct. De twee regelingen overlappen niet per definitie, en je mag dezelfde uren niet dubbel opvoeren. Een goede subsidiemix hangt af van de specifieke situatie van je bedrijf. Wil je daar een keer over sparren? Stuur ons een berichtje via de contactpagina!
Het komt natuurlijk ook weleens voor dat je project niet in aanmerking komt voor de MIT R&D. Dit zijn de meest voorkomende struikelblokken die we zien:
De MIT R&D is niet bedoeld als een kleine aanvulling op je begroting. De minimale subsidie voor een klein project is € 50.000, wat betekent dat de totale subsidiabele kosten minimaal rond de € 143.000 moeten liggen. Bij een forfaitair uurtarief van € 60 per uur, het standaardtarief dat RVO hanteert voor interne personeelskosten, zijn dat bijna 2.400 projecturen in totaal.
Verdeeld over twee partijen en een looptijd van twee jaar is dat haalbaar, maar het vraagt om serieuze inzet. Voor een team van twee of drie mensen die het project naast hun dagelijkse werk uitvoeren, wordt die urenbegroting al snel te krap. Dat is niet per se een reden om af te haken, maar wel iets om goed naar te kijken voordat je de aanvraag indient.
Dit is de meest voorkomende reden dat een project formeel niet in aanmerking komt. De MIT R&D subsidie vereist dat de samenwerking wordt uitgevoerd voor “gezamenlijke rekening en risico”. Dat betekent: beide partijen investeren eigen tijd en geld, beide partijen delen in de uitkomst, en geen van beiden geeft de ander simpelweg opdracht om iets te bouwen.
In de praktijk zien we regelmatig situaties waarbij de ene partij het project bedenkt en financiert, en de andere partij het uitvoert. Dat is in juridische zin een opdrachtgeverrelatie, ook als er geen factuur met “opdracht” bovenaan wordt gestuurd. RVO hanteert als toets of er sprake is van gedeeld intellectueel eigendom, en of beide partijen daadwerkelijk bijdragen aan de inhoudelijke uitvoering. In de ideale situatie is dat een 50-50 verdeling, maar RVO gaat mee tot 70-30.
De MIT R&D dekt “maar” 35% van de totale projectkosten. De resterende 65% moet het samenwerkingsverband zelf dragen. Voor veel mkb’ers is dat een hoge drempel, zeker als het een nieuw project is met geen garantie op de uitkomst.
Zo zien wij het: de MIT R&D is bedoeld voor projecten die je toch al wilde gaan doen. De regeling verlaagt het financiële risico van iets wat je al serieus overweegt, en misschien zelfs al hebt onderzocht in een Haalbaarheidsonderzoek. Als je samen met een andere partij aan tafel zit en jullie geloven allebei in het project, maar de investering is te fors om zonder steun te rechtvaardigen, zit je bij de MIT R&D aan het goede adres. RVO draagt mee in het risico van de ontwikkeling.
LET OP: onderdeel van je projectaanvraag is een sluitende, navolgbare en verdedigbare begroting. RVO beoordeelt niet alleen of een project inhoudelijk aan de beoordelingscriteria voldoet, maar ook of de projectorganisatie realistisch is opgezet qua uren, budgetten en werkpakketten.
De MIT R&D Samenwerkingsprojecten subsidie is een serieus interessante regeling voor mkb’ers die samen met een andere ondernemer aan een innovatief project willen werken. Ze is bedoeld voor samenwerkingen waarbij beide partijen geloven in het idee, bereid zijn om voor eigen rekening en risico aan de slag te gaan én steun kunnen gebruiken om het (financiële) risico te verlagen.
Of je in aanmerking komt voor de MIT R&D is afhankelijk van de insteek van het project, de aard van de samenwerking, en de eigen bijdrage. Dat vraagt een eerlijk gesprek over de plannen voordat je de aanvraag indient.
Benieuwd of jouw project past? Het Subsidie Lab beoordeelt samen met jou of de MIT R&D subsidie aansluit bij jullie plannen, en begeleidt het traject van advies tot aanvraag.
Plan een vrijblijvende kennismaking in met een van onze subsidieconsultants. Samen zorgen we dat jij het maximale haalt uit jouw innovatie.
Veelgestelde vragen over MIT R&D
Heb je nog vragen over de MIT R&D subsidie? Hiernaast vind je de meestgestelde. Staat jouw vraag er niet tussen? Stuur ons een berichtje!
Bij Het Subsidie Lab mengen we de juiste ingrediënten om jouw subsidieaanvraag te laten slagen. We mixen transparantie, betrouwbaarheid en samenwerking om zo tot de beste resultaten te komen.
Wat als ons R&D project niet binnen de KIA's valt?
Voor de MIT R&D moet je project binnen een van de door de overheid bepaalde KIA’s vallen. Deze zijn vrij breed gedefinieerd, waardoor veel projecten er beter in passen dan je misschien in eerste instantie denkt. Positionering van je plannen speelt hierin een belangrijke rol. Daar kan Het Subsidie Lab je bij helpen.
Kunnen we MIT R&D aanvragen als een van onze partners een grote onderneming, een school of een stichting is?
Een grote onderneming, een school of een stichting mag deelnemen aan het project, maar hun kosten tellen niet mee voor de subsidieberekening. Minimaal twee mkb’ers moeten de kern van het samenwerkingsproject vormen.
Moet ik al een samenwerkingspartner hebben voordat ik contact opneem met Het Subsidie Lab?
Niet perse. Als er nog geen samenwerking is, maar wel een goed projectplan, kunnen we met je meedenken over de ideale samenwerkingspartner.
Wat is het verschil tussen industrieel onderzoek en experimentele ontwikkeling?
Industrieel onderzoek is gericht op het opdoen van nieuwe kennis: je weet nog niet of en hoe het werkt. Experimentele ontwikkeling is het vertalen van die kennis naar een concreet prototype of systeem dat je test onder realistische omstandigheden. Beide tellen mee, en een MIT R&D project mag beide fases bevatten.
Wat gebeurt er als ons project niet wordt geselecteerd voor de MIT R&D subsidie?
Een afwijzing op basis van rangschikking betekent niet dat het project inhoudelijk niet deugt. Je kunt het project bij de volgende openstelling opnieuw indienen, tenzij je er ondertussen mee bent begonnen.